Vicdanınız varsa eğer;  Bir Ay Bir Emekli İle Yer Değiştirin

Genel Yazarlar
Paylaş ;

Aslında bu Pazar günü daha keyifli şeyler yazmak isterdim, ancak aklımızda bu mesele varken kalemimizden başka şeyler dökülmedi. Ne yazıyı çok uzatmak ne de çok kalabalık içinde özünden ayrılmak gibi niyetim yok

Herkes bir gün ileri yaşlara gelecek ve nasıl olursa emeklilik gibi bir şey ile karşılaşacak. Zamanında sıksa taşın suyunu çıkaracak bedenler artık yorgun hale düşecek ve artık belki de kendine tebessüm edilen bir yüze hasret kalacak kim bilir.

Yaşlılık döneminde kimseye muhtaç olmadan yaşam sürme fırsatını çok görenler muhakkak kendileri de o yaşlara gelecekler. Emeklileri, asgari ücret gibi bir ücretin altında yaşamaya mahkum eden, on bin lira gibi, kök aylık gibi ne olduğu anlaşılmaktan uzak uygulamalarla emeklileri neredeyse kaderine terk eden bu uygulamaya seyirci kalanlara ve bunda sorumlukları olanlara ne yazsan aslında söz kafi gelmez.

Bir ay bir emekli ile yer değiştirin. Emeklinin aldığı maaşla bir ay geçirin. Pazara gidin mesela günün akşam saatlerinde kalanları ucuza almak için, torununuz gelsin mesela bayramda elinizi öpmeye ona harçlık veremeyin, bir bardak çay parası veremediği için saatlerce kışın ayazında bir bankta oturun mesela, ya da evinize hiç et alamayın, mesela üzerinize başınıza bir şey alamadığınız için dışarı çıkmak size zor gelsin mesela, on bin lira emekli maaşı alıp 12 bin lira kira nasıl verilir bir deneyin mesela.

Yıllardır büyüttüğü gözlerini içine baktığı evlatlarına muhtaç olmak nasıl bir duygu yaşayın mesela, ya da gidin bir fırına ucuz ekmek alabilmek için bayat ekmeklerin istiflendiği yerden ekmek almanın utanma duygusu nasıl bir şey hissedin mesela, daha öyle uzatabilirim ki neyse; sadece sebep olanlara, seyirci kalanlara, şartların oluşturduğu fırsatları kullanırken  kibirden aynada kendisini beğenmekte zorlananlara, her kim ne yaşatırsa aynısını yaşamadan ölmezmiş. Aklınıza hamalla urganının hesabı gelsin, mezarlıklar dünyanın sahibiyim gibi zannedenlerin mezarları ile dolu olduğunu unutmayın.

Bir gün gelir emekliye yaşattığınız ve gözünden düşürttüğünüz bir damla göz yaşının altında kalacağınızı unutmayın. İlgililere, sorumlulukları olanlara, seyirci kalanlara, karar vericileredir sözüm; Başkasını bilmem ama ben kendi hakkımı helal etmiyorum.

Tagged

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir