“6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçti. Resmî rakamlara göre 53 bin 537 yurttaşımızı kaybettik, 107 bin kişi yaralandı. Yaşanan bu büyük yıkım, bir doğa olayının kaçınılmaz sonucu değil; yıllara yayılan ihmalin, yanlış kararların ve yönetim zaaflarının sonucudur.
Bugün aynı ihmaller, Karabük için de geçerlidir. Karabük’ün deprem gerçeği görmezden gelinmektedir. Oysa gerçek son derece nettir: Karabük ilinde nüfusun yaklaşık yüzde 93’ü birinci derece deprem bölgesi içinde yaşamaktadır. Bu veri tek başına bile, Karabük’ün güvenli bir kent olarak görülmesinin ne kadar yanlış olduğunu ortaya koymaktadır. Deprem riski Karabük için teorik değil, doğrudan yaşamsal bir risktir.
Ancak tehlike yalnızca fay hatlarından kaynaklanmamaktadır. Asıl risk, Karabük’ün yapı stokundadır. Kentteki binaların önemli bir bölümü eski yönetmeliklere göre yapılmıştır. Zemin özellikleri birçok bölgede sorunludur. Yapı denetimleri yetersizdir, güçlendirme ve yenileme çalışmaları ise bütüncül ve planlı bir şekilde yürütülmemektedir. Bu koşullarda Karabük’te yaşanacak bir depremin ağır sonuçlar doğurması kaçınılmazdır.
En vahim tablo ise kamu binalarında karşımıza çıkmaktadır. Depreme dayanıklılığı net olarak bilinmeyen kamu binalarında hizmet sürmekte, adliyelerde yargılama yapılmakta, sağlık tesislerinde yurttaşlarımıza hizmet verilmektedir. Olası bir depremde çocuklarımızın, öğretmenlerimizin, eğitim emekçilerinin, sağlık çalışanlarının, kamu personelinin, avukatların, hâkim ve savcıların hayatının riske atılması kabul edilemez. Bu bir teknik eksiklik değil, açık bir yönetim sorumluluğudur.
Bugün Karabük halkı çok basit ama hayati sorulara yanıt alamamaktadır: Hangi kamu binası güçlendirilmiştir? Hangi yapılar için yıkım ya da yenileme kararı alınmıştır? Karabük için bağlayıcı bir güçlendirme ve yenileme takvimi var mıdır? Bu soruların hiçbirine şeffaf ve net bir cevap verilmemektedir. Karabük halkı bilgiyle değil, belirsizlikle yaşamaya zorlanmaktadır.
6 Şubat’ta yaşanan büyük felaketten ders çıkarılmadığı açıkça görülmektedir. Aynı anlayış sürmekte, aynı ihmaller devam etmekte, aynı sessizlik korunmaktadır. Eğer bugün Karabük için gerekli önlemler alınmıyorsa, yarın yaşanacak bir felaketin sorumlusu bugünden bellidir. Kimse bunun siyasi ve vicdani sorumluluğundan kaçamaz.
Depremle imar aflarıyla, rant projeleriyle, göstermelik denetimlerle mücadele edilemez. Depremle mücadele ancak bilimle, şeffaflıkla, güçlü denetimle ve kamucu bir anlayışla mümkündür. Karabük’te tüm okulların, tüm kamu binalarının ve riskli yapıların acilen deprem performans testleri yapılmalı; sonuçlar kamuoyuyla açıkça paylaşılmalıdır. Güçlendirme ve yenileme çalışmaları için somut bir takvim ve bütçe ortaya konulmalıdır.
Biz korku yaymıyoruz. Biz gerçeği söylüyoruz. Çünkü 6 Şubat bize şunu acı bir şekilde öğretti: Felaket geldikten sonra “keşke” demenin hiçbir anlamı yoktur. Karabük’te deprem olmadan önlem alınmalıdır. Deprem kader değildir. Deprem, ihmalin sonucudur.”
